در مدرسه ی کربلا.....

در مدرسه ی کربلا ، کودکان به چشم خود دیدند که بابا دو بخــــش است:

بخشی در صحـــــرا ، بخشـــی بر بالایٍ نیــــزه ...

اما اینکـــه عمــــو چند بخش است را فقـط بــابـــا می دانــد ...

فتواى حسین [علیه السلام ] این است: آری ؛ در نتوانستن نیز بایستن هست ...

( دکتر شریعتی)

فریاد بزن که کربلا ماتم نیست

میراث حسین، درد و داغ و غم نیست

جان مایه نهضت حسینی این است:

هر کس که به ظلم تن دهد، آدم نیست

برخلاف آنچه که تصور می شود:

یاد امام حسین علیه السلام فقط مخصوص یک روز ، یک دهه و یک ماه نیست ...

یک زندگی، او را در قلب و ذهنت داشته باش ؛

بگذار پیام و عطر گل سرخی بی نظیر ، یک عمر معطرت کند ...

همه برای خوابیدن قصه و داستان می گویند،

جانم به فدای حـ سینـ ی که برای بیداریِ نسل ِ انسان، حماسه و روایتی

ماندگار آفرید ...

آه، ...  کربلا داستان دیگریست ...

و  آه ... عباس ... و  آه ... عاشورا ...

صلی الله علیک یا أبا عبدالله ...

رسم اسطوره هاست در اوج رفتن.....

خداحافظ مرد تمام ناشدنی...
سخت است که از خداحافظی مردی بنویسم که دو دوره زیبای زندگی فوتبالیمان را اسطوره گی کرد...
چه روزهایی که زیباترین لحظه های زندگی مان را سبب شد و چه روزی که با بهت ما را در مستطیل سبز تنها گذاشت...
من و هم دوره ای هایم خوب تو را می شناسیم ، سالم زندگی کردی ، با غیرت فوتبال بازی کردی و با افتخار محبوب قلبها شدی و نگذاشتی که فوتبالت تمام شود، تو تمامش کردی تا تمامت نکند...
رفتی ولی خاطراتمان نرفته ، رفتی ولی یاد شبهایی که با پیراهنت خوابیدیم نرفته ، رفتی ولی حرمتت به مکتب حجازی نرفته ، رفتی ولی خیلی چیزها نرفته....
حتی یک بازی جلوی تیم محبوبت نکردی ، تو اوسطوره ای ، این است اسطوره گی
رمز ما همان 4 می ماند 7 مقدس...
خداحافظ مرد تمام ناشدنی..

 اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت سادس
نه این که میشه باور کرد دوباره آخر جادس
خداحافظ که نبندی دل به رویاها
بفهمی بی تو و با تو همینه رسم این دنیا

تلخ ترین بوسه ی تاریخ...

نگاهت اشک ریزان،حزن کدامین غصه است؟؟

این پیراهن مقدس است...
این شماره هم باید بازنشسته شود..

خداحافظ ای فرهــــــــاد مـــــــجیدی

(با سپاس فراوان ازMohammad.E )