خداحافظ مرد تمام ناشدنی...
سخت است که از خداحافظی مردی بنویسم که دو دوره زیبای زندگی فوتبالیمان را اسطوره گی کرد...
چه روزهایی که زیباترین لحظه های زندگی مان را سبب شد و چه روزی که با بهت ما را در مستطیل سبز تنها گذاشت...
من و هم دوره ای هایم خوب تو را می شناسیم ، سالم زندگی کردی ، با غیرت فوتبال بازی کردی و با افتخار محبوب قلبها شدی و نگذاشتی که فوتبالت تمام شود، تو تمامش کردی تا تمامت نکند...
رفتی ولی خاطراتمان نرفته ، رفتی ولی یاد شبهایی که با پیراهنت خوابیدیم نرفته ، رفتی ولی حرمتت به مکتب حجازی نرفته ، رفتی ولی خیلی چیزها نرفته....
حتی یک بازی جلوی تیم محبوبت نکردی ، تو اوسطوره ای ، این است اسطوره گی
رمز ما همان 4 می ماند 7 مقدس...
خداحافظ مرد تمام ناشدنی..


 اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت سادس
نه این که میشه باور کرد دوباره آخر جادس
خداحافظ که نبندی دل به رویاها
بفهمی بی تو و با تو همینه رسم این دنیا




تلخ ترین بوسه ی تاریخ...


نگاهت اشک ریزان،حزن کدامین غصه است؟؟


این پیراهن مقدس است...
این شماره هم باید بازنشسته شود..



خداحافظ ای فرهــــــــاد مـــــــجیدی

(با سپاس فراوان ازMohammad.E )